Bu iktidar, ülkeyi adeta Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun Kiralık Konak romanındaki atmosfere çevirdi. Makam, para ve saltanat hırsı bu zihniyeti öyle bozdu ki; maddi imkânların alın teri olmadan elde edilmesinin sonsuza dek süreceğini sandılar. Oysa bu düşüncede olanların akıbetinin iyi olmayacağı açıktır. Ne var ki bu süreçte ülkeye büyük zarar verilmiştir.
Cumhuriyetin mirasına karşı adeta bir karşı üretim alanı oluşturuldu. Saltanat hayranlığı kimilerini insanlıktan çıkarır, kimilerini ise yok eder. Makamlar, liyakat yerine eş-dost ve yandaş ilişkileriyle dağıtılır hâle geldi. Dün neydiniz, bugün ne oldunuz? Kendinizi tanıyabildiniz mi? Bunu zaman gösterecek.
Tarih boyunca niceleri geldi, geçti; ancak siz onlara da benzemiyorsunuz. Çünkü kirliliklerle ortak oldunuz, kendi putunuzu yaratıp ona tapar hâle geldiniz. Başlangıçtaki fikirleriniz ve söylemleriniz ile bugünkü duruşunuz arasında büyük fark var. Suçlularla birlikte yürüdünüz; fikir ayrılıkları ve değerler önemini yitirdi, haksız kazançlarda ortaklık kuruldu.
Masumların, işçinin, emeklinin, gençlerin ızdırabını ne gördünüz ne de hissettiniz. Aç ile tok arasındaki uçurumu zirveye taşıdınız. Göstermelik fakir sofralarında poz verip bunu basın aracılığıyla sergilediniz. Kutsal mekânlarda yapılan ibadetleri, baştaki takke ve Kur’an okumalarıyla gösteriş malzemesine dönüştürdünüz.
Siz tok oldunuz, millet aç kaldı. Sömürü güçleri sizi, siz de imtiyazlı bir sınıf olarak halkı sömürdünüz. Aşırı vergilerle insanları ezdiniz; bu durum hâlâ devam ediyor. Yeşile karşı bir kininiz mi var? Yeşil alanların talan edilmesine göz yumdunuz.
Meşruiyetinizi milletten almak yerine başka güçlere dayandırır hâle geldiniz. Sivil toplum kuruluşlarını bağımlı kıldınız, özgür basını etkisizleştirdiniz. Buna rağmen şikâyet etmeyi bile bir yöntem hâline getirip tüm sorumluluğu muhalefete yüklediniz.
“Dış güçler”, “bayrak”, “ezan” diyerek kutsal değerleri araçsallaştırdınız. Kurumları zayıflattınız, devlet imkânlarını bir baskı aracına dönüştürdünüz. Keyfi uygulamalarla seçilmişleri görevden aldınız; kayyum uygulamaları ortada. Size katılanlar ise bu süreçten muaf tutuldu.
Artık işler yasallıktan ve denetimden uzaklaştı. Yargı bağımsızlığı, güçler ayrılığı, denge ve denetim mekanizmaları sadece sözde kaldı. Toplumu kutuplaştırdınız; “iç cephe” söylemiyle bir kesime özgürlük, diğerine mahkûmiyet getirdiniz.
Haksız kazanç sağlayanların servetlerini nereye taşıdığına dair iddialar ayyuka çıktı. Araştıran yok, sorgulayan yok. Kurumlar ve TBMM işlevsiz hâle getirildi. Sırlar, kişilere ve taraflara göre saklanır oldu. Yapılan hukuksuzluklar artık kitaplara sığmayacak boyuta ulaştı.
KHK ile mağdur edilenler ortadayken, gerçek suçluların dışarıda dolaşması; suçunu bilmeyenlerin içeride tutulması bu ülkede barışı ve kardeşliği nasıl sağlar? Bu mu adalet?
Kin ve nefret üreten bir yönetim anlayışı olabilir mi? İnsanları ülkesinden soğutan bir düzen kime fayda sağlar? Bugün çıkar için yanınızda olanlar, güç elinizden gittiğinde sizi ilk terk edenler olacaktır. Bu coğrafyanın gerçeği budur.
Hukuk devleti bu tür olumsuzluklara izin vermez. Bunu düşünmek gerekir. Sorumluların da bunu görmesi şarttır. Yapılanların bir bedeli olacaktır.
Yazık oldu ülkeye, millete, insanlığa. Kemal Albayrak