H.D. Hareketi’nin Ankara Şubesi’nin düzenlediği etkinliğe katıldık. Genel Başkan Süleyman Aksoy ve yönetimden arkadaşlar, milletvekilleri, Demokrasi Vakfı Başkanı Mehmet Bozdemir ve yöneticileri, siyasi partilerimizin temsilcileri, TDPB Genel Başkanı Nail Çelebi ve yönetimden katılımcılarla birlikte güzel ve verimli bir program oldu. Ankara Şube Başkanı Hüsnü Döğer’in ve genel merkezin gayretleri bu çalışmaya vesile oldu. Prof. Dr. Hayrettin İvgin Hoca’nın ve Dr. M. Akif Koç’un sunumlarını zevkle dinledik.
Birçok kuruluşun siyasetin himayesine girdiği bir dönemde Hür Düşünce Hareketi’ne hepimizin çok ihtiyacı var. Boğazı saraya mahkûm olanlara karşı hür düşünce hayati önemdedir. Gerçeklerle yaralanmak, yalanlarla oyalanmaktan iyidir. Bu topraklar siyasi anlamda her türlü sarsıntıya, yeniliğe, acıya ve adaletsizliğe tanıklık etti. “Ne oluyor, bundan sonra ne olacak?” sorusu dünün de bugünün de meselesidir; sorgulama ve arayış bitmez.
Siyasi rejimlerde kurallar olmalıdır.Öyle bir zamandayız ki siyaset, temsilcileri vasıtasıyla kirli bir eşya deposuna dönüştürüldü. Kötülük sıradanlaştı, keyfi idare her kurumu rayından çıkardı. Siyaset ihtiyaç ve çözüme göre yapılmıyor. Ağıt yakanların kulağı duymuyor; Tanrı’ya inanıp Firavun’a tapılıyor. Rakibinin ölümüne bile sevinen bir anlayışla siyaset yapılıyor. Ölümü yaşayanlar ölümden korkuyor. Terazinin bir kefesini boşaltarak denge sağlanmaz.
Sömürü siyaseti asalak aydınlar oluşturdu. Sefaletle mücadele edeceğiz diye gelenler, saltanat, rant ve mevki mücadelesi veriyor. Cenneti yaşatacağız diyerek gücü ele alanlar, millete adaletsizlikleriyle cehennemi yaşatıyor. Kötülüğe göre isyan ahlakını yok edenlerin zihinlerindeki kirli niyetler ortada. İnsanlarımız huzur ve güvenli bir liman arıyor ama muhatap bulamıyor.
Medenilik, bir arada yaşama ahlakıdır; ahlak alkış beklemez. İlkeler, iş bölümü ve adil düzen; herkesi, ahlaklı sorumluları ve siyaseti ilgilendirir. Ahmet Cevdet Paşa’nın dediği gibi, insanlar ağır kriz zamanlarında bu buhranlardan çıkışta oynadıkları rollerle ortaya çıkar. Akla ve mantığa uygun olmayan her icraat, din ve ideoloji fetvacılarıyla örtülüyor. Siyaset ahlak üreten dernekler değildir ama ahlaksızlığın önüne geçerek adalete dayalı işler yapmak zorundadır.
Fakirlik o kadar arttı ki, halkın hakkını çalanların sayısı haramzadelerin eline geçti. Toplumun çoğu acı çeken masumları görmüyor; acı kendisine dokununca anlıyor. Uydurma deliller ve sahte tanıklarla ülke, keyfi biçimde terörist üreten bir merkeze dönüştürüldü. Cezaevleri Kafka romanlarını geçti. Suçlu korunuyor; af onlara, suçsuz ya sürgünde, ya toprakta ya da zindanda. Ne ararsan var, derde deva yok. Sorunlu sorumluların ülkeyi getirdiği sonuç budur. Sebebi bilinmeyen acıların şifası olmaz.
İktidar ve ortaklarının koltukları ne zaman sallansa; beka, devlet aklı, iç cephe, dış güçler söylemi dillerinden düşmüyor. Devlet imkânları, iktidar eliyle hür düşüncenin düşmanı olan bir tuzak aracına dönüştürüldü. Fırıldak döneklere rozet takma rezilliği yaşanıyor. Hayatın anlamını yaşayabilmek yok edildi. KHK adaletsizliği hâlâ giderilmedi. Milletin meşruiyeti sömürü güçlerine bağlandı. Her devrin adamı imtiyazlı olurken, her devirde adam olanlar yok ediliyor. Eriten de eriyen de belli. Korku ve despotluk üzerine düzen kurulmaz.
Peki çözüm nasıl olur?
Müzakere, sivilleşme ve bireyin özgürleşmesiyle;
Hür düşünürlerin tespiti ve örgütlenmesiyle;
Eski kalıplardan ve prangalardan kurtulmakla;
Ortak ilkelerde, orta yolda buluşmakla;
Ya yeni bir yol açmakla ya da mevcudu düzelterek desteklemekle;
Haklıdan yana olmakla; Yetkimizi ve sorumluluğumuzu bilmekle;
Beşeri ilişkileri düzene koyup nefsimizle mücadele etmekle;
Bağımlılıklarımızdan kurtulmakla;
Geçmişi ve geleceği rasyonel biçimde anlamakla;
Akıl, bilim, hukuk ve demokrasi ahlakını rehber edinmekle;
Umudu söndürmeden, mahallesiz ve namuslulara destek olarak adaletle yürümekle mümkündür.
Hür düşüncenin önemi tam da buradadır. Kemal Albayrak
