AK Parti’nin “çeyrek asır” reklamını görünce aklıma şu mitoloji geldi. Kuşun kanadını derviş kırar, kuşa sorarlar: “Niye uçmadın da kanadını kırdılar?” deyince kuşun cevabı ilginçtir: “Ne bileyim, üzerinde derviş hırkası vardı, ahlaklıdır, adaletlidir, insanidir, zarar vermez sandım.” der.
Halk kültüründe bir söz var:
“Kelamı ehline söyle, işitir, ar eylemez,
Dört kitabı tefsir etsen, cahile kâr eylemez.”
Çeyrek asrın ülkeye, insanlığa, adalete, ekonomiye, her şeye verdiği zararın altında yatan; rızaya dayalı, her değeri kullanarak yerli ve milli söylemleri ile bilgiyi vaaza, müzakereyi biata, medyayı, üniversiteyi, sanatı, hukuku sadakate, sermayeyi kendi ve paydaşlarına, sınırsız yönetime, keyfîliğe dönüştüren bir yönetimi getirdi.
Lider oligarşisini sona erdirme, ortak akıl, demokrasiyi egemen kılma vaadi, sorgulayan bir seçmen yaratma düzeni, siyasette sınırlama, saydamlık derken, muhalefette eleştirdiklerini iktidarda kötülüğü sıradanlaştırdığı bir düzen kurdu.
Düşünenden korktu, adaletten ayrıldı, haramı helal alanı hâline getirdi. Yasallıktan çıktı. Sömürü devletleri bunları, bunlar da ülkeyi, insanımızı, emekliyi, sınıfları, gençliği, her kesimi sömürdüler, ama doymadılar. Ganimet kültürünü uyguladılar. Dindar oligarklar, mafyalar, troller, daha neler, neler icat ettiler.
Dilleri ile kalpleri çelişkilerle dolu oldu. Geçmişte düşman gördükleri, çıkar ittifakında dost oldular. Dost gördükleri de bunların karşısında ise düşman gördüler. Meşruiyeti milletten alıp sömürüye verdiler. Sırları kapattılar. Ekonomide başarısızlıkları, siyasi bağımsızlıklarını yok etti.
Yenilgi tuzaklarını kahramanlığa çevirdiler, kurumlarda, devlet yönetiminde eksen kayması hastalığını getirerek kurallılıktan, kuralsızlığı tercih ettiler. Hiyerarşinin yükseklerinde yer alanlar denetimsiz servetlerin sahibi oldular.
Sonlarına bakmak lazım. Rövanş iyi değildir ancak bu yaptıkları adaletsizlikler rövanş toplumu yaratıyor. Bir arada yaşama kültürü, medeniyeti yok edildi. Ayrışma, nefret, düşman kültürü yeşertildi.
Cemil Meriç, “Bu hadım edilmiş idrakle, bu izinli hürriyetle kalkınmak mümkün mü?” derdi.
Yapay bir resmî ideoloji oluşturdular. Yanlışı eleştirenler kim olursa olsun hain, terörist, ajan; yanında olanlar kahraman oldu.
Modern devlet, insanlarla değil, kurallarla uğraşır. Geçmişle övünmek kolay da geleceği kurmak zordur.
Yazık oldu çeyrek yüzyıla. Kemal Albayrak